web
analytics
De dood en de houthakker | GEOlution

    Verder op GEOlution

    Zoek op GEOlution

De dood en de houthakker

Een houthakker liep krom onder zijn zware vracht
Van afgehakte takken en van afgeleefde jaren.
Hij strompelde en trok een spoor door dorre blaren
Naar de berookte stulp, zijn schuilplaats voor de nacht.
Hij kwam er niet, stond stil, bezweet en uitgeput
En steunde op de takkenbos die hij had afgeschud.
‘Was ik wel ooit gelukkig, ach, waarom ben ik geboren?
Wie heeft er op de wereld meer gezwoegd en steeds verloren?
Alleen wat brood zo nu en dan, nooit was er rust voor mij.
Mijn vrouw en kinderen, de oorlog en daarbij
Belastingen, de schulden en het werk voor de baron.
Mijn zielig levensbeeld is af, ach, als ik rusten kon.’
Hij roept de dood. Die komt terstond en vraagt hem ook meteen:
‘Wat moet ik doen?’ Hij schrikt, herstelt zich en hij zucht alleen:
‘Ach, wilt u deze vracht weer op mijn schouders leggen?
Daarna kunt u weer gaan. Ik heb niets meer te zeggen.’

De dood heelt lijden en verdriet,
Maar roep hem liefst niet voor zijn tijd.
Of kent u het gezegde niet:
‘De dood vlucht voor de mens die strijdt.’

Citeer dit artikel als: Brouwers, C.I.J. (2011) De dood en de houthakker. GEOlution. https://www.geolution.nl/school/taal-school/verhalen/fabels/de-dood-en-de-houthakker.htm

Zie ook

Lees verder

Comments

So empty here ... leave a comment!

Geef een reactie

Sidebar