web
analytics
Het marburgvirus | GEOlution

    Verder op GEOlution

    Zoek op GEOlution

Het marburgvirus

virussen > Marburgvirus

Familie van de filo-virussen

Voorkomen:

De eerste keer dat de diagnose werd gesteld vond plaats in het Duitse Marburg en breide zich uit naar Frankfurt en Joegoslavië. Er vielen 7 doden. In totaal werden 31 mensen besmet. In 1975 brak het virus uit in Zuid-Afrika waar 3 mensen besmet raakten en 1 overleed.  De laatste grote epidemie vond plaats in Congo, waar rond 1999 123 mensen de ziekte niet overleefden.

De ziekte komt voor bij apen en de kans is groot dat een uitbraak in Afrika plaatsvindt. De meest recente uitbraak is in 2005, in Angola, waar honderden mensen zijn besmet en waarvan inmiddels 126 zijn overleden.

Veroorzaker:

Over de veroorzaker van het marburg virus is weinig bekend. Er kan dus weinig tegen worden ondernomen. Alleen door vroegtijdig in te grijpen en dragers van het virus te isoleren kan verdere verspreiding worden voorkomen. Wel weet men dat de ziekte door apen kan worden overgedragen. Wellicht is de ziekte zo ook in Marburg terecht gekomen.

Symptomen:

De symptomen lijken erg op de symptomen van het ebolavirus, namelijk zweten en hevige bloedingen. 1 op de vier mensen die met het virus besmet raakt overlijdt.

Besmettingsgevaar:

Vleermuizen spelen een belangrijke rol in de verspreiding van het virus. Vooral plaatsen waar veel vleermuizen bijeen zitten is dit risico groot. De nederlandse toerist die in juli 2008 werd opgenomen liep de besmetting op na een aanval van een vleermuis in Oeganda. Ook apen en mogelijk antilopen kunnen het virus bij zich dragen.

Besmetting vind plaats via lichaamssappen, zoals bloed, uirine, uitwerpselen en speeksel. Het eten van besmette dieren kan ook tot besmetting leiden, evenals onzorgvuldig behandelen van patienten.

Behandelwijze:

Er is helaas nog weinig bekend over het Marburg virus. Momenteel blijft de behandeling beperkt tot het beperken van de symptomen.

Verspreiding voorkomen:

Verspreiding kan worden voorkomen door goede voorzorgsmaatregelen te nemen. Hulpverleners en artsen moeten beschermende kleding dragen om niet geinfecteerd te raken. Verder moeten de zieke mensen worden afgeschermd van de buitenwereld en moeten overledenen zo snel mogelijk worden begraven of verbrand.

Link: RIVM

Citeer dit artikel als: Brouwers, C.I.J. (2010) Het marburgvirus. GEOlution. https://www.geolution.nl/science/marburgvirus.htm

Zie ook

Lees verder

Comments

This post currently has 2 responses

Geef een reactie

Sidebar