web
analytics
Vegetatiekunde | GEOlution

    Verder op GEOlution

    Zoek op GEOlution

Vegetatiekunde

Groote Peel
Groote Peel

Vegetatiekunde is een onderdeel van de Biologie dat vegetatie als onderwerp heeft.

Vegetatie is begroeiing

Andere woorden voor vegetatiekunde zijn fytosociologie, plantensociologie of fytocoenologie.

In de vegetatiekunde onderzoekt men de ruimtelijke massa van plante-individuen, in samenhang met de plaats waar zij groeien en in de rangschikking die zij uit zichzelf (spontaan) hebben aangenomen.

Er zijn twee grote stromingen in de vegetatiekunde, namelijk de Anglo-Amerikaanse benadering en de Continentaal-Europese benadering.

  • Anglo-Amerikaanse benadering gaat uit van geleidelijke overgangen bij de verschillen tussen vegetaties zonder dat daarbij vast groepen of typen onderscheiden kunnen worden. Deze geleidelijke overgangen in soortensamenstelling en in milieufactoren worden gradiënten genoemd.
  • Continentaal-Europese benadering ziet onderscheidbare en beschrijfbare vegetatietypen: de plantengemeenschappen. De Continentaal-Europese benadering is gebaseerd op de waarneming dat vegetaties kenmerken hebben die niet terug te voeren zijn op de eigenschappen van de individuele soorten, maar op hun onderlinge interactie.

In de Continentaal-Europese benadering maakt men onderscheid in drie stromingen:

  • De Noordse of Scandinavische school. Deze onderzoekt de lagen van de vegetatie (boomlaag, struiklaag, kruidlaag, moslaag) en bekijkt dan welke soorten overheersen en welke in bijna alle opnamen voorkomen.
  • De Deense school. Het te onderzoeken proefvlak wordt in kleinere vlakjes verdeelt. Van elk vakje worden de soorten genoteerd en in welke hoeveelheid ze in de vakjes voorkomen. Het proefvlak hoeft niet homogeen te zijn.
  • De Frans-Zwitserse school.Men onderzoekt  een homogeen proefvlak van enkele tot vele vierkante meters, afhankelijk van de aard van de vegetatie. Alle soorten van het proefvlak worden genoteerd en van alle soorten stelt men vast in welke mate zij voorkomen (bedekking, eventueel gecombineerd met aantal). Vervolgens gaat men bij de analyse ervan onderzoeken welke soorten in welke mate bij elkaar voorkomen en hoe vaak zij dan in de bewuste proefvlakken voorkomen. Aan de hand hiervan kan men kernsoorten en differentiërende soorten onderscheiden waardoor men de vegetaties classificeert.

In Nederland wordt veelal gebruik gemaakt van de methode van de Frans-Zwitserse school.

Verschillende onderzoeksrichtingen in de vegetatiekunde zijn:

  • Symmorfologie: Onderzoek naar de structuur en textuur van plantengemeenschappen.
  • Syndynamiek: Onderzoek naar de veranderingen van de vegetatie door de tijd.
  • Synchorologie: Onderzoek naar de geografische verspreiding van plantengemeenschappen.
  • Syntaxonomie: De classificatie van plantengemeenschappen.
  • Synchronologie: Onderzoek naar de geschiedenis van vegetatie.
Citeer dit artikel als: Brouwers, C.I.J. (2015) Vegetatiekunde. GEOlution. https://www.geolution.nl/science/vegetatiekunde.htm

Zie ook

Lees verder

Comments

So empty here ... leave a comment!

Geef een reactie

Sidebar